Uczestnicy

Kierownik projektu:

dr hab., prof. UR Marcin Wołoszyn

Ur. 3 III 1970 r. Archeolog, historyk/mediewista (zob. wikipedia.pl). Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego (Instytut Archeologii – 1995; Instytut Historii – 1997). W latach 1997-2015 pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, od 2004 r. pracownik Instytutu Archeologii Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Stypendysta Fundacji im. A. von Humboldta (2011-2013).
Specjalizuje się w badaniach nad relacjami średniowiecznej Polski z obszarem cywilizacji bizantyńsko-ruskiej w świetle źródeł archeologicznych, numizmatycznych i pisanych (doktorat 2003; habilitacja 2014).
Autor/współautor lub też redaktor/współredaktor ponad 100 publikacji naukowych (zob.
academia.edu), m.in.:
1). M. Wołoszyn (red.)
2009. Byzantine Coins in Central Europe between the 5th and 10th Century, Kraków.
2). M. Salamon, M. Wołoszyn, A. Musin, P. Špehar, M. Hardt, M.P. Kruk, A. Sulikowska-Gąska (red.)
2012. Rome, Constantinople and Newly-Converted Europe: Archaeological and Historical Evidence, Kraków–Leipzig–Rzeszów–Warszawa, t. I-II.
3). M. Wołoszyn
2014. Theophylaktos Simokates und die Slawen am Ende des westlichen Ozeans – die erste Erwähnung der Ostseeslawen? Zum Bild der Slawen in der frühbyzantinischen Literatur = Teofilakt Simokatta i Słowianie znad brzegu Oceanu Zachodniego — najstarsze świadectwo obecności Słowian nad Bałtykiem? Przyczynek do studiów nad obrazem Słowian w literaturze wczesnobizantyńskiej, Kraków.
4). M. Florek, M. Wołoszyn (red.)
2016. The early medieval settlement complex at Czermno in the light of results from past research (up to 2010). Material evidence = Wczesnośredniowieczny zespół osadniczy w Czermnie w świetle wyników badań dawnych (do 2010). Podstawy źródłowe, Kraków–Leipzig–Rzeszów–Warszawa, t. I-II.

Antropolodzy

prof. dr hab. Barbara Kwiatkowska

Ur. 29 VII 1957 r. Antropolog. Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego (doktorat – 1993, habilitacja – 2005). W latach 1981-1986 zatrudniona w Zakładzie Antropologii PAN we Wrocławiu, a następnie w latach 1986-2009 w Zakładzie/Katedrze Antropologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 2009 r. pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Antropologii Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Pełni funkcję prodziekana ds. kierunku Biologia i Biologia człowieka na Wydziale Biologii i Hodowli Zwierząt (od roku akademickiego 2012/2013).
Zainteresowania naukowe dotyczą: badań populacji historycznych na podstawie ludzkich materiałów szkieletowych, paleopatologii, rekonstrukcji głów na podstawie czaszek, auksologii i promocji zdrowia populacji współczesnej. Najnowsze zainteresowania dotyczą możliwości wizualizacji materiałów szkieletowych przy pomocy skanera 3D i rekonstrukcji wyglądu przyżyciowego na podstawie czaszek, przy wykorzystaniu współczesnego oprogramowania. W swoim dorobku posiada 80 prac oryginalnych autorskich i współautorskich (zob. researchgate.net), m.in.:
1). B. Kwiatkowska
2005. Mieszkańcy średniowiecznego Wrocławia – ocena warunków życia i stanu zdrowia w ujęciu antropologicznym, Wrocław.
2). A. Tomaszewska, J. Tomczyk, B. Kwiatkowska
2013. Characterisation of the supraorbital foramen and notch as an exit route for the supraorbital nerve in populations from different climatic conditions, HOMO – Journal of Comparative Human Biology 64 (1), 58-70.
3). A Tomaszewska, B. Kwiatkowska, R. Jankauskas
2015. Is the area of the orbital opening in humans related to climate? American Journal of Human Biology 27:6, 845-85.
4). A. Gawlikowska-Sroka, J. Szczurowski, B. Kwiatkowska et al.
2016. Concha bullosa in paleoanthropological material. Advances in experimental medicine and biology 952, 65-73.

mgr Katarzyna Kuźniarska

Archeolodzy

dr hab. Marek Florek

Ur. 25 I 1956 r. Archeolog, historyk. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Od 1981 roku pracownik służb ochrony zabytków, kolejno w Tarnobrzegu, Przemyślu, obecnie w Delegaturze w Sandomierzu Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Kielcach (od 2004 roku na część etatu); od 2004 roku pracownik Instytutu Archeologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Specjalizuje się w badaniach nad osadnictwem ziemi sandomierskiej w średniowieczu oraz obrządkiem pogrzebowym w pradziejach i średniowieczu w Europie Środkowej i jego znaczeniu w badaniach nad zróżnicowaniem społecznym i etnicznym ówczesnych społeczeństw (doktorat 2001; habilitacja 2016).
Autor/współautor ponad 300 publikacji naukowych (zob. academia.edu), m.in.:
1). M. Florek
2005. Sandomierski ośrodek grodowo-miejski w średniowieczu, Warszawa.
2). M. Florek
2008. Issues concerning the existence and functions of the so-called great kurgans in Małopolska in early phases of the Early Middle Ages/Zagadnienie istnienia i funkcji tzw. Wielkich kurhanów w Małopolsce w starszych fazach wczesnego średniowiecza, Analecta Archaeologica Ressoviensia 3, 273-307.
3). M. Florek, M. Wołoszyn (red.)
2016. The early medieval settlement complex at Czermno in the light of results from past research (up to 2010). Material evidence = Wczesnośredniowieczny zespół osadniczy w Czermnie w świetle wyników badań dawnych (do 2010). Podstawy źródłowe, Kraków-Leipzig-Rzeszów-Warszawa 2016, t. I-II.
4). M. Florek
2017. Lublin między VIII a XIII wiekiem w świetle badań archeologicznych, Rocznik Lubelski 43, 13-41.

Iwona Florkiewicz

Magister ur. 3 X 1980 r. Archeolog. Absolwentka Uniwersytetu Rzeszowskiego (Instytut Archeologii – 2004). Od czerwca 2017 pracownik Instytutu Archeologii UR w ramach „Filioque”. Stypendystka Fundacji Pro Archaeologia Saxoniae, stypendium Gerharda Bersu (2017-2018).
Autorka/współautorka ponad 20 publikacji naukowych lub popularnonaukowych a także recenzji (por. https://rzeszow.academia.edu/IwonaFlorkiewicz), m.in.:
1). I. Florkiewicz
2009. Monety geto-dackie z obszaru Polski – nowe dane, (w:) M. Karwowski, E. Droberjar (red.), Archeologia Barbarzyńców 2008: powiązania i kontakty w świecie barbarzyńskim. Materiały z IV Protohistorycznej Konferencji Sanok, 13-17 października 2008, COLLECTIO ARCHAEOLOGICA RESSOVIENSIS, XIII Rzeszów, 101-121.
2). I. Florkiewicz
2011. Miniaturowe nożyce w inwentarzach grobowych kultury przeworskiej, wielbarskiej i luboszyckiej w okresie rzymskim, (w:) E. Droberjar (red.), Hroby a pohřebiště Germánů mezi Labem a Dunajem. Sborník příspěvků ze VI. Protohistorické konferencje Hradec Králové, 6.–9. Září 2010 (Archeologie Barbarů 2010), Olomouc, 329-353.
3). M. Wołoszyn, I. Florkiewicz, T. Dzieńkowski, S. Sadowski, E. M. Nosek, J. Stępiński
2016. Cherven before Cherven Towns. Some remarks on the history of the Cherven Towns area (eastern Pland) till the end of 10 th century, (w:) Á. Bollók, G. Csiky, T. Vida (red.), Zwischen Byzanz und der Steppe. Archäologische und historische Studien: Festschrift für Csanád Bálint/Between Byzantium and the Steppe: Archaeological and Historical Studies in Honour of Csanád Bálint on the Occasion of His 70th Birthday, Budapest, 691-718.
4). I. Florkiewicz, A. Urbański
2016. Czermno, site IIG. Wooden structures discovered in 1985 = Czermno, stanowisko IIG. Konstrukcje drewniane odkryte w 1985 r., (w:) M. Florek, M. Wołoszyn (red.), The early medieval settlement complex at Czermno in the light of results from past research (up to 2010). Material evidence = Wczesnośredniowieczny zespół osadniczy w Czermnie w świetle wyników badań dawnych (do 2010). Podstawy źródłowe t. I, Kraków–Leipzig–Rzeszów–Warszawa 2016, 385-419.

dr hab. Aleksandr E. Musin

Ur. 6 VI 1964 r. Archeolog, historyk. Absolwent Uniwersytetu w Sankt Petersburgu (Katedra archeologii, Fakultet historyczny – 1992) oraz Prawosławnej Akademii Teologicznej w Sankt Petersburgu (1995), Rosja. Od 2000 r. pracownik Instytutu Historii Kultury Materialnej Rosyjskiej Akademii Nauk w Sankt Petersburgu. Stypendysta Fundacji Maison des Science de l’Homme (Paryż, Francja, 2005, 2007), Funduszu Królowej Jadwigi (2008), Kasy im. Józefa Mianowskiego oraz Fundacji Popierania Nauki (2009), „Thesaurus Poloniae” Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej i Międzynarodowego Centrum Kultury (2014).
Specjalizuje się w badaniach nad relacjami średniowiecznej Europy Wschodniej z obszarem cywilizacji bizantyńskiej i łacińskiej w świetle źródeł archeologicznych i pisanych. Zajmuje się historią oraz archeologią Kościoła i Chrześcijaństwa (doktorat 1997; habilitacja 2003).
Autor/współautor lub też redaktor/współredaktor ponad 400 publikacji naukowych (zob. academia.edu), m.in.:
1). А. Мусин
2002. Христианизация Новгородской земли в IX-XIV вв. Погребальный обряд и христианские древности [Khristianizatsiya Novgorodskoy zemli v 9-14 vekakh. Pogrebalniy obryad i khristianskie drevnosti = Chrystianizacja Ziemi Nowogrodzkiej w IX – XIV wiekach: obrządek pogrzebowy i dewocjonalia chrześcijańskie], Trudy Instituta Istorii Materialnoy Kultury 5, Sankt Petersburg (język rosyjski, streszczenie angielskie).
2). E. Nosov, A. Musin (red.)
2009. Императорская Археологическая Комиссия (1859-1917) [Imperatorskaya Arkheologitscheskaya Komissya = Cesarska Komisja Archeologiczna], St. Petersburg, t. 1-2 (język rosyjski, streszczenie angielskie).
3). M. Salamon, M. Wołoszyn, A. Musin, P. Špehar, M. Hardt, M.P. Kruk, A. Sulikowska Gąska (red.)
2012. Rome, Constantinople and Newly-Converted Europe: Archaeological and Historical Evidence, Kraków–Leipzig–Rzeszów–Warszawa, t. I-II.
4). P. Bauduin, A. Musin (red.)
2014. Vers l’Orient et vers l’Occident: regards croisés sur dynamiques et les transferts culturels des Vikings à la Rous ancienne, Caen.

dr Łukasz Pospieszny

Ur. 16 V 1983 r. Archeolog. Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2007). W latach 2007-2012 doktorant w Instytucie Prahistorii UAM, w latach 2012-2013 pracownik Wydziału Studiów Historycznych na Uniwersytecie w Göteborgu, od 2013 r. pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu. Stypendysta Rządu Duńskiego (2005-2006) i Kazimierz Salewicz og hustru Marit Jensens Studiefond (2009-2010) na Uniwersytecie w Aarhus oraz Programu Visby (2009-2010) na Uniwersytecie w Göteborgu. Laureat stypendium dla wybitnych młodych naukowców Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2017).
Specjalizuje się w badaniach europejskich społeczeństw ze schyłku neolitu i wczesnej epoki brązu (z wykorzystaniem metod izotopowych) oraz w geofizyce archeologicznej (doktorat 2012).
Autor/współautor lub też współredaktor ponad 40 publikacji naukowych (zob. academia.edu), m.in.:
1). Ł. Pospieszny
2009. Zwyczaje pogrzebowe społeczności kultury ceramiki sznurowej w Wielkopolsce i na Kujawach, Poznań.
2). Ł. Pospieszny
2015. Freshwater reservoir effect and the radiocarbon chronology of the cemetery in Ząbie, Poland, Journal of Archaeological Science 53, 264-276.
3). S. Nowaczyk, Ł. Pospieszny, I. Sobkowiak-Tabaka (red.)
2017. Megalityczny grobowiec kultury amfor kulistych z Kierzkowa na Pałukach. Milczący świadek kultu przodków z epoki kamienia, Biskupińskie Prace Archeologiczne nr 12, Biskupin.
4). Ł. Pospieszny
2017. Badania geofizyczne grodziska i osady towarzyszącej w Grodziszczu, stan. 1, (w:) B. Gruszka (red.), Grodziszcze. Od grodu plemiennego do kluczowego ośrodka zachodnich rubieży państwa wczesnopiastowskiego. Studium interdyscyplinarne, część 1, Zielona Góra, 149-154.

dr Tomasz Dzieńkowski

Archeozoolodzy

dr hab. Teresa Tomek

Ur. 27.01.1945 r. Ornitolog. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego (Wydział Biologii i Nauk o Ziemi – 1967). W latach 1971-2017 pracownik Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN, od sierpnia 2017 emerytka. Prócz badania ptaków współcześnie żyjących (doktorat 1976; habilitacja 2003), specjalizuje się w paleoornitologii. Opracowuje szczątki ptaków kopalnych pochodzące zarówno z wykopalisk archeologicznych jak i znalezisk paleontologicznych.
Autorka/współautorka ponad 100 oryginalnych publikacji naukowych (zob. academia.edu), min.:
1). T. Tomek, Z. M. Bocheński
2009. A key for the identification of domestic bird bones in Europe: Galliformes and Columbiformes, Kraków.
2). T. Tomek, Z. M. Bocheński, P. Socha, K. Stefaniak
2012. Continuous 300,000-year fossil record: changes in the ornithofauna of Biśnik Cave, Poland, Palaeontologica Electronica, 15.1.2A: 20 p.
3). Z. Bocheński, Z. M. Bocheński, T. Tomek
2012. A history of Polish birds, Kraków.
4). T. Tomek, Z. M. Bocheński, K. Wertz, E. Świdnicka
2014. A new genus and species of a galliform bird from the Oligocene of Poland. Palaeontologia Electronica 17.3.38A: 15p.

dr Mirosława Zabilska-Kunek

Ur. 3 II 1984 r. Archeolog. Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (Instytut Archeologii, stopień mgr – 2008, stopień dr – 2013). Od 2013 r. pracownik Instytutu Archeologii Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Specjalizuje się w badaniach archeozoologicznych, a zwłaszcza w archeoichtiologii (badaniach szczątków ryb znajdowanych na stanowiskach archeologicznych).
Autorka/współautorka ponad 20 publikacji naukowych (zob. academia.edu), m.in.:
1). A. Pluskowski, Z. Sawicki, J.-M. Shillito, M. Badura, D. Makowiecki, M. Zabilska-Kunek, K. Seetah, A. Brown
2014. Biała Góra: The Forgotten Colony in the Medieval Pomeranian-Prussian Borderlands, Antiquity 88:341, 863-882.
2). M. Zabilska-Kunek
2014. Środowiskowe i kulturowe uwarunkowania rybołówstwa ludów wybrzeży Bałtyku w V-IV tysiącleciu przed Chrystusem na przykładzie osady w Dąbkach, stan. 9 (gm. Darłowo), Collectio Archaeologica Ressoviensis XXXII, Rzeszów.
3). Z. Sawicki, A. Pluskowski, A. Brown, M. Badura, D. Makowiecki, L.-M. Shillito, M. Zabilska-Kunek, K. Seetah
2015. Survival at the Frontier of Holy War: Political Expansion, Crusading, Environmental Exploitation and the Medieval Colonizing Settlement at Biała Góra, North Poland, European Journal of Archaeology 18:2, 282-311.
4). M. Zabilska-Kunek, D. Makowiecki, J. Kabaciński
2016. Mesolithic Fishery in the Polish Lowland. Fish remains from the Site 9 at Krzyż Wielkopolski, Poland, Environmental Archaeology 21:4, 317-324.

Geografowie

prof. dr hab. Radosław Dobrowolski

dr Przemysław Mroczek

dr hab., prof. UMCS Jan Rodzik

ur. 24 I 1951 r. Geograf, geomorfolog. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (Wydział Biologii i Nauk o Ziemi – 1986). Od 1973 r. do chwili obecnej pracownik Instytutu Nauk o Ziemi, a następnie Wydziału Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej UMCS. W latach 1982/83, 1992/93 oraz 1994/95 był pracownikiem Instytutu Geofizyki Polskiej Akademii Nauk w związku z udziałem w rocznych ekspedycjach na Spitsbergen.
Specjalizuje się w badaniach nad pogodowo-klimatycznymi warunkami współczesnych procesów rzeźbotwórczych w Arktyce (Spitsbergen – doktorat) oraz przyrodniczymi i antropogenicznymi uwarunkowaniami erozji gleb i rozwoju wąwozów (Lubelszczyzna – habilitacja).
Autor lub współautor ponad 300 publikacji naukowych (zob. researchgate.net), m.in.:
1). J. Rodzik, T. Ciupa, G. Janicki, W. Kociuba, A. Tyc, W. Zgłobicki
2008. Współczesne przemiany rzeźby Wyżyn Polskich, (w:) L. Starkel, A. Kostrzewski, A. Kotarba, K. Krzemień (red.), Współczesne przemiany rzeźby Polski, Kraków, 165-228.
2). M. Dotterweich, J. Rodzik, W. Zgłobicki, A. Schmitt, G. Schmidtchen, H-R. Bork
2012. High resolution gully erosion and sedimentation processes, and land use changes since the Bronze Age and future trajectories in the Kazimierz Dolny area (Nałęczów Plateau, SE-Poland), Catena 95, 50-62.
3). J. Rodzik, P. Mroczek, T. Wiśniewski
2014. Pedological analysis as a key for reconstructing primary loess relief – A case study from the Magdalenian site in Klementowice (eastern Poland), Catena 117, 50-59.
4). P. Zagórski, J. Rodzik, M. Moskalik, M.C. Strzelecki, M. Lim, M. Błaszczyk, A. Promińska, G. Kruszewski, A. Styszyńska, A. Malczewski
2015. Multidecadal (1960–2011) shoreline changes in Isbjørnhamna (Hornsund, Svalbard), Polish Polar Research 36:4, 369-390.

dr hab. Piotr Zagórski

Ur. 12 VI 1970 r. Geograf, geomorfolog. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. W latach od 1994 zatrudniony w Zakładzie Geomorfol0gii (do 2011 Instytut Nauk o Ziemi; od 2011 – Wydział Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej). Specjalizuje się w badanych polarnych dotyczących procesów w obszarach paraglacjalnych i peryglacjalnych w szczególności strefą litoralną (doktorat 2003; habilitacja 2014). Inne zainteresowania dotyczą stratygrafii i paleogeografii plejstocenu oraz wykorzystania metod fotogrametrycznych i GIS/GPS w badanych środowiskowych oraz archeologicznych.
Autor/współautor lub też redaktor/współredaktor ponad 50 publikacji naukowych (zob. researchgate.net), m.in.:
1). P. Zagórski
2005. NW part of Wedel Jarlsberg Land (Spitsbergen, Svalbard, Norway), Orthophotomap, scale 1:25000, (W:) K. Pękala, H. Faste Aas (red.). Zakład Geomorfologii, Instytut Nauk o Ziemi, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Norsk Polarinstitutt, Tromsø, Lublin.
2). P. Zagórski
2011. Shoreline dynamics of Calypsostranda (NW Wedel Jarlsberg Land, Svalbard) during the last century, Polish Polar Research 32, 67-99.
3). P. Zagórski, G. Gajek, P. Demczuk
2012. The influence of glacier systems of polar catchments on functioning of the coastal zone (Recherchefjorden, Svalbard), Zeitschrift für Geomorphologie 56:1, 101-122.
4). P. Zagórski, M. Harasimiuk, J. Rodzik (red.)
2013. The Geographical Environment of NW Part of Wedel Jarlsberg Land (Spitsbergen, Svalbard) (Środowisko geograficzne północno-zachodniej części Ziemi Wedela Jarlsberga (Spitsbergen, Svalbard), Lublin.

Historycy

dr Adrian Jusupović

Ur. 1982 r. Historyk. Absolwent Instytutu Historycznego UW. W 2011 r. doktorat na Wydziale Historycznym UW. Od 2007 r. do 2016 r. pełnoetatowy pracownik Instytutu Pamięci Narodowej (na stanowiskach inspektor, st. inspektor, specjalista oraz st. specjalista). Od 2013-2016 r. adiunkt-stażysta (1/4 etatu) następnie adiunkt (od czerwca 2016-2017 r. pół etatu od 2018 r. na etacie) w Instytucie Historii im. T. Manteuffla Polskiej Akademii Nauk. W latach 2007–2017 staże naukowe na Uniwersytecie Reńskim Fryderyka Wilhelma w Bonn, na Uniwersytecie im. T. Ševčenki, na Moskiewskim Państwowym Uniwersytecie im. M. Łomonosowa oraz w Państwowej Akademii Nauk Białorusi.
Specjalizuje się w stosunkach polsko-ruskich od końca X do XIV w., źródłoznawstwie (zabytki piśmiennictwa ruskiego) oraz edytorstwie. We wrześniu 2015 r. nagrodzony stypendium MNiSW dla młodych wybitnych naukowców.
Autor lub współautor lub też redaktor/współredaktora kilkudziesięciu publikacji naukowych i popularnonaukowych publikowanych w kraju i zagranicą (zob. academia.edu), m.in.:
1). A. Jusupović
2013. Elity ziemi halickiej i wołyńskiej w czasach Romanowiczów (1205-1269). Studium prozopograficzne, Kraków.
2). A. Юсупович
2016. «Перемышль, Червень и иные грады» и их территориальная принадлежность в конце X – начале XI в., Средневековая Русь 12, 27-62.
3). D. Dąbrowski, A. Jusupović
2017. Monumenta Poloniae Historica, Nova Series, Vol. XVI: Chronica Galiciano-Voliniana. Chronica Romanoviciana, ediderunt, praefatione notisque instruxerunt, Kraków-Warszawa.
4). D. Dąbrowski, A. Jusupović (tłumaczenie, wstęp i komentarze)
2017. Kronika halicko-wołyńska. Kronika Romanowiczów, Kraków-Warszawa.

Paleobotanicy

prof. dr hab. Maria Lityńska-Zając

Ur. 26 III 1956 r. Biolog, archeobotanik. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi, kierunku biologia, archeobotanika (1982).
W okresie 2.01. 1982 – 30.06. 1982 stażysta w Zakładzie Paleobotaniki Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN (doktorat 1996). Od lipca 1982 r. do dzisiaj pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk (habilitacja 2006).
Zainteresowania badawcze koncentrują się na poznaniu roślin, które były związane z człowiekiem w przeszłości i miały znaczenie w gospodarce dawnych społeczności rolniczych. Równocześnie prowadzi studia dotyczące poznania historii flory i roślinności synantropijnej oraz badania nad problemami wynikającymi z interakcji człowiek-środowisko. Prowadzi systematyczne studia archeobotaniczne w kraju i w Egipcie oraz nad materiałem pozyskanym w Bułgarii, Grecji, Rumuni, Węgrzech, na Słowacji i Ukrainie.
Autorka lub współautorka około 200 publikacji, w tym 4 książek (www.iaepan.edu.pl), m.in.:
1). M. Lityńska-Zając
2005. Chwasty w uprawach roślinnych w pradziejach i wczesnym średniowieczu, Kraków.
2). M. Lityńska-Zając, K. Wasylikowa
2005. Przewodnik do badań archeobotanicznych, Poznań.
3). M. Lityńska-Zając, K. Chwedorzewska, M. Olech, M. Korczak-Abshire, A. Augustyniuk-Kram
2012. Diaspores and phyto-remains accidentally transported to the Antarctic Station during three expeditions, Biodiversity and Conservation 21, 3411-3421.
4). J. Kruk, M. Lityńska-Zając, S. Milisauskas
2016. Gospodarka roślinna w neolicie. Studium przypadku, Kraków.